Waarom ik van iPhone naar Android ben overgestapt: Deel 2

Door: Redactie Computer!Totaal | 19 maart 2013 15:30

iPad

Inhoudsopgave

  1. Inleiding
  2. pagina 2
  3. pagina 3

Ik sta erop dat maatwerk de gebruiker ten goede komt. In ieder geval als die gebruiker op mij lijkt. De avond voordat ik op reis ging naar een bijeenkomst in New York heb ik een aangepast desktopscherm op de Samsung Galaxy S III aangemaakt, specifiek voor deze reis. Op een iPhone zou ik een half dozijn apps moeten doorzoeken om mijn tickets, kaarten, contacten, navigatieroutes, et cetera te gebruiken. Op de Galaxy hoefde ik alleen maar van mijn thuisscherm weg te swipen. Daar stonden ze allemaal, in de vorm van snelkoppelingen en widgets.

Ja: op die dag maakte het maatwerk de Galaxy S III gemakkelijker te gebruiken dan de iPhone, zonder twijfel.

Controle op ontwikkelaars

Google oefent niet zoveel controle uit op Android-ontwikkelaars als Apple over iOS-ontwikkelaars. Dit hinderde Android de eerste paar jaar, maar in Android 4.1 blijkt de vrijheid van ontwikkelaars de moeite waard te zijn.

Wanneer ik de volume-omlaag knop op mijn Galaxy S III ingedrukt houd, komt mijn Samsung niet gewoon op ‘stil’ te staan. Wanneer het volume naar nul loopt, gaat er een systeemverbetering van derden, ‘Shush!’ genaamd, van start en opent een pop-up. Die geeft me de mogelijkheid om het belsignaal na een bepaalde interval terug naar het oorspronkelijke volume te laten gaan (wanneer de film is afgelopen, bijvoorbeeld).

In veel van mijn Android reader-apps kan ik de volumeknoppen gebruiken om bladzijden om te slaan, of tussen artikelen te bladeren. Het is totaal niet verwarrend. De volumeknoppen werken gewoon binnen de app totdat ik de instellingen van de app binnenga om deze weer te wijzigen. Nogmaals: normaal gedrag totdat de gebruiker er bewust voor kiest om het te wijzigen.

Yin & Yang

Keuzes, keuzes, keuzes. Het is niet simpelweg het tegenovergestelde van Apple’s ‘Controle, controle, controle’. In plaats daarvan is het een yin-yangachtige relatie. Elk concept lijkt te definiëren waar een iPhone en een Android-telefoon goed in zijn, en het soort consument dat elke telefoon probeert te behagen.

Op een bepaalde manier is het brede scala van Android-toestellen dat beschikbaar is van verschillende fabrikanten een andere vorm van keuze. Apple geeft je één nieuwe telefoon. Het is slikken of stikken. Ik zag de iPhone 5, en liet verstek gaan.

De Samsung Galaxy S III is niet voor iedereen de beste Android-telefoon, maar dat hoeft ook niet. Blijf zoeken en je zult iets vinden dat beter bij je behoeften past. En als je per se een mechanisch toetsenbord wilt hebben, dan probeert het Android-ecosysteem geen oordeel over jou en je voorkeur te hebben. De makers van Android-telefoons willen alleen je geld.

Voorwaarts

De volgende keer zal ik deze bagatelle beëindigen. Ik zal wat mythes de wereld uit helpen over de beruchte nadelen van Android die ofwel niet langer waar zijn, of op zijn ergst hanteerbare ergernissen zijn geworden in plaats van breekpunten. Waarom zou je door blijven gaan over problemen van lang geleden, wanneer Android zoveel feitelijke problemen heeft? Jazeker, daar zal ik het ook over hebben.

Tot slot, waarom was het zo lastig om deze serie te schrijven? En geloof ik dat Apple achterop is geraakt en dat het binnenkort met Apple gedaan zal zijn?

Lees Deel 3 voor het antwoord op de eerste vraag. Wat betreft de tweede vraag: zeer zeker niet…

Dit artikel is een vertaling gebaseerd op dit artikel dat geschreven is door Andy Ihnatko (@ihnatko), van onze zustersite Tech Hive: “Customize and collaborate: Why I switched from iPhone to Android, Part 2“.

0 Reactie(s) op: Waarom ik van iPhone naar Android ben overgestapt: Deel 2

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Er zijn nog geen reacties op dit artikel.

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.